Het trimmen van uw hond houdt niet op met het wassen en inkorten van de vacht. Ook zijn of haar ogen, oren, gebit en nagels worden in de "onderhoudsbeurt" betrokken. Op deze pagina kunt u hier meer over lezen. Eerst echter meer informatie over de vachtbehandeling die iedereen zijn hond wel eens geeft: borstelen!
Borstelen
Bijna iedere hondenbezitter borstelt zijn of haar hond wel eens. Meestal om los haar te verwijderen. Maar borstelen heeft nog meer functies:
| Verwijderen van vuil | : | Tussen de haren van uw hond verzamelt zich in meer of mindere mate vuil. Zeker honden die regelmatig in het bos lopen, en die zich misschien wel eens wentelen in de aarde of het zand, zien er op het oog misschien schoon uit, maar een betere blik in de vacht laat een ander beeld zien. Zorg er altijd voor dat de vacht van uw hond droog is alvorens u start met kammen of borstelen. |
| Massage van de huid | : | Door het borstelen van de vacht wordt gelijkertijd de huid van de hond gemasseerd. De talg op de huid wordt zo verspreidt over de vacht waardoor deze mooi gaat glanzen. Tevens zorgt het borstelen voor een betere doorbloeding van de huid. |
| Controle van de huid | : | Door het borstelen van de hond let je automatisch beter op de toestand van de huid. Wondjes en/of parasieten zoals, doorntjes, vlooien en teken vallen direct op. Dit biedt uiteraard vooral voordelen bij lang- en dikbehaarde honden. |
| Bevestigen van de rangorde | : | Honden hebben behoefte aan duidelijkheid. Het is of zwart, of wit. De tussenweg "grijs" werkt niet bij een hond. Dit heeft alles te maken met de rangorde binnen een roedel. Waarbij de roedel niet per definitie een groep honden hoeft te zijn, maar dit kan ook uw gezin zijn. Honden leiden, of worden geleid. Dat wil zeggen dat er een leider is en dat alle anderen hun eigen plaats hebben binnen de roedel. De leider, bij de hond is dit de baas, staat letterlijk en figuurlijk boven de anderen. Hij bepaalt wat er gedaan wordt en de lagere in rang moeten zich hieraan onderwerpen. Wanneer de hond geborsteld wordt, neemt de baas een dominante houding aan, want die staat over de hond heen gebogen. De hond moet stil blijven staan en alle handelingen toelaten. Dit is eigenlijk een les in “wie is hier de baas” op een vriendelijke en ook nog nuttige manier. Hier kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Dus als uw hond nog pup is, borstel hem regelmatig voor een korte tijd. En maak er een feestje van! Zo went de pup er meteen aan dat er aan hem gezeten wordt, wat nodig is bij een bezoek aan de dierenarts en de trimsalon! |
Let op: borstel met mate! Doordat de huid beter doorbloed raakt van het borstelen, kan de hond ook buiten de ruiperiode blijven verharen. En de regel is: waar één vastzittende haar wordt verwijderd, komen er 7 voor in de plaats! Of deze vuistregel wetenschappelijk onderbouwd is, is niet duidelijk. Maar er schuilt zeker een kern van waarheid in.
De ogen
De ogen van uw hond horen vochtig en schoon te zijn. De slijmvliezen (het gedeelte onder het oog dat zichtbaar wordt als het ooglid voorzichtig naar beneden wordt gedrukt) horen licht roze te zijn. Een rode kleur geeft een geïrriteerd of zelfs ontstoken slijmvlies aan. Verder wordt het oog van de hond gekenmerkt door het derde ooglid. Bij het verwijderen van vuil uit het oog moet hiermee rekening gehouden worden. Verwijder het vuil nooit door het in de richting van het neus te vegen, want dan zou het zomaar onder het derde ooglid terecht kunnen komen.
Bij met name witte honden komen veelal zogenaamde "traanstrepen" voor. Dit zijn roodbruine verkleurde haren die van neus tot ooghoek voor kunnen komen. Deze verkleuring ontstaat door een reactie tussen de bacterien op de vacht en de bacterien die zich in het oog bevinden. Er zijn speciale oogverzorgers verkrijgbaar die deze rode strepen kunnen voorkomen. Overigens komen deze verkleuringen ook vaak bij de mondhoeken voor.
Verzorging van de oren
Oren horen schoon te zijn en niet vies te ruiken. Een gezond oor is roze van kleur. Een vieze geur kan duiden op een oorontsteking (zeker als het oor ook rood is) of op oormijt. Indien veel bruine afscheiding in het oor aanwezig is, in combinatie met een vieze geur, is de kans aanwezig dat uw hond last heeft van oormijt. Oormijt is besmettelijk. Zowel in geval van een (vermoedelijke) oorontsteking als in het geval van oormijt dient u direct contact op te nemen met de dierenarts.
Oren van honden die eigenlijk nooit vies zijn, hoeven niet preventief gereinigd te worden. Het natuurlijk evenwicht moet niet verstoord worden! Ook de oren van honden met staande oren kunnen beter met rust gelaten worden.
Indien het oor een normale hoeveelheid vuil bevat, kan dit bestaan uit een beetje oorsmeer, zand-grond of een combinatie van beide. Dit kan eenvoudig verwijderd worden met een in afgekoeld gekookt water of oorreiniger gedrenkt papieren zakdoekje of watten. Plooien waar die niet met de vinger schoongemaakt kunnen worden, kunnen met een wattenstaafje - wederom gedrenkt in afgekoeld gekookt water of oorreiniger - schoongemaakt worden.
Vooral bij de langharige en kroesvachten moet het teveel aan haren uit het oor geplukt worden. Dit kunt u beter aan de trimster overlaten, die weet waar op gelet moet worden.
Het gebit
|
|
Alle tanden en kiezen zijn aan de buitenzijde voorzien van een laagje glazuur dat zeer hard is en het gebit beschermt tegen aanvallen van zuren. Zuren worden gevormd door bacteriën in het speeksel wanneer suikers in de voeding omgezet worden. Bij honden worden (als het goed is) geen suikers gebruikt in de voeding en daarom hebben ze bijna geen last van tandbederf of gaatjes. Geef dus nooit zoete tussendoortjes aan uw hond!
Veel mensen moeten aan het idee wennen, maar ook honden hebben veel baat bij het regelmatig poetsen van de tanden. Gebruik hiervoor speciale tandpasta voor honden en nooit tandpasta die gemaakt is voor mensen! Indien uw hond geen zoete tussendoortjes krijgt, is twee keer per week poetsen voldoende om uw hond tot in lengte der dagen een gezond gebit en dito tandvlees te laten behouden.
De nagels
Alle honden hebben nagels. Wanneer de hond niet veel (buiten) loopt (bijvoorbeeld wegens ouderdom) of voornamelijk op zachte bosgrond, of wanneer een hond te dik is, slijten de nagels te weinig en worden ze te lang. Te lange nagels kunnen de stand van de tenen veranderen, pijn bij het lopen veroorzaken of zelfs ingroeien in het vlees. Daarom worden de nagels altijd gecontroleerd tijdens de trimbeurt. En als ze te lang zijn, worden ze een klein stukje afgeknipt. Dit is een nauwkeurig werkje, en kunt u het beste aan de trimster overlaten. Er loopt namelijk een zenuw en een bloedvat tot ver in de nagel. Bij honden met lichte nagels is dit "leven" nog wel te herkennen, maar bij honden met donkere nagels is het punt waar het leven ophoudt moeilijk te zien. Er is dus een risico dat u uw hond pijn doet en dat u voor een flinke bloeding zorgt.
Anaalklieren
In kleine zakjes, links- en rechtsonder de anus, slaat de hond een zeer sterk ruikend vocht op. Deze zakjes kan hij legen in geval van angst, schrik of pijn. Als de ontlasting van de hond hard genoeg is, zorgt hij door het persen zelf voor een natuurlijke afvloeiing van dit vocht. Om meerdere redenen kan het gebeuren dat de zakjes zich niet of niet voldoende legen. De natuur moet dan een handje geholpen worden, door de zakjes uit te knijpen. Deze overvolle zakjes gaan namelijk jeuken bij de hond, waardoor hij bijvoorbeeld "sleetje gaat rijden". Dit kan een niet zo fris klusje zijn, daarbij komt dat de zakjes voor een ongeoefende hand soms moeilijk te vinden zijn. U kunt dit beter overlaten aan de trimster of de dierenarts (omdat er ook sprake kan zijn van een ontsteking), ook al omdat het te vaak leegknijpen van de anaalklieren leidt tot overactieve anaalklieren.
Geslachtsorganen
Het geslachtsorgaan van de teef mag - behalve gedurende de loopsheid - geen uitvloeiing vertonen. Is dit wel het geval, dan kan er bijvoorbeeld sprake zijn van een baarmoederontsteking. Dit gaat meestal gepaard met koorts. In alle gevallen dient u direct een dierenarts te raadplegen.
Onstekingen aan het geslachtsorgaan van de reu komen vaker voor. Er kan makkelijker dan bij een teef vuil binnendringen. Dit verzamelt zich tussen de voorhuid en de penis, en veroorzaakt daar een ontsteking. Daarbij komt dat door het "vlaggen" van de reu (vele kleine beetjes plassen) urine kristalliseert tussen voorhuid en penis, waardoor ook weer ontstekingen kunnen ontstaan. De ontstekingen gaan altijd gepaard met het vrijkomen van groene pus, dat de reu onderweg verliest. Dat dit niet hygienisch is hoeft geen betoog. Dit kan behandeld worden door het spoelen met afgekoeld gekookt water. Wanneer dit niet afdoende werkt, is het verstandig om de dierenarts te raadplegen.